"Ubiegłoroczne wskaźniki finansowe i produkcyjne wskazują, że branży hutniczej udało się skutecznie sprostać wyzwaniom wywołanym przez wahania rynku i z sukcesem zakończyć rok. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie wysoki wewnętrzny popyt na stal" - ocenił prezes HIPH, dr Romuald Talarek.

Jego zdaniem do zeszłorocznego wzrostu zużycia stali przyczyniły się m.in. realizowane w dobrym tempie (bo niezakłócone warunkami pogodowymi) stalochłonne inwestycje infrastrukturalne i budowlane oraz dobra sytuacja w przemyśle metalowym.

Izba nie ma jeszcze pełnych danych za grudzień ubiegłego roku, prognozuje jednak, że krajowe zużycie stali w 2011 r. przekroczyło 11 mln ton.

"To dobry wynik, ale nadal odległy od rekordowej jego wartości, 12 mln ton, odnotowanej w przedkryzysowym 2007 r. Wzrost krajowego zużycia stali wywołał pozytywne skutki dla jej produkcji, która w odniesieniu do 2010 r. wzrosła o 10 proc., do 8,8 mln ton" - skomentował Talarek.

Według niego dzięki temu udało się uniknąć czasowych zamknięć i postojów produkcyjnych w hutach, a w efekcie poprawić wskaźnik wykorzystania krajowych zdolności produkcyjnych stali z 65 proc. do ponad 70 proc.

Szacuje się, że - w zależności od sytuacji rynkowej - w 2012 r. produkcja może być co najmniej na ubiegłorocznym poziomie, a w wariancie optymistycznym sięgnie 8,9 mln ton. Zużycie powinno wzrosnąć co najmniej do 11,25 mln ton, a w przypadku dobrej koniunktury - nawet do 11,6 mln t.

Talarek zastrzegł, że wyniki polskiego hutnictwa należy rozpatrywać w kontekście globalnej sytuacji w tej branży. Ubiegłoroczna produkcja stali na świecie była rekordowa i wyniosła ponad 1,5 mld ton. Oznacza to wzrost o 6,8 proc. wobec 2010 r.

"Znamiennym było wysokie - rzędu 83 proc. - wykorzystanie zdolności produkcyjnych stali w pierwszej połowie 2011 r. i jego spadek w drugiej połowie 2011 r. do 71-73 proc. To ważne z rynkowego punktu widzenia zjawisko było konsekwencją dopasowywania produkcji do faktycznego popytu" - ocenił szef HIPH.

Prezes wskazał, że duże firmy realizowały strategię pełnego wykorzystywania efektywnych kosztowo instalacji, ograniczając jednocześnie produkcję na instalacjach tworzących duże koszty. "Ta strategia jest efektem doświadczeń, jakie producenci wyciągnęli z kryzysu w latach 2008-2009" - zauważył Talarek.