Jaka jest kondycja sektora dystrybucji?

- Jest niezła. Sektor generuje zyski. Trwa realizacja wielu inwestycji infrastrukturalnych i to nie tylko tych związanych z Euro 2012. W kolejce na realizację czekają też inwestycje własne firm, w tym również dystybucyjnych. W poprzednich latach ze względu na kryzys zostały one odłożone w czasie. Obecnie jest szansa na ich realizację. Z drugiej strony to oczywiste, że jeśli ktoś nie unowocześni swej oferty wypadnie z rynku.

Generalnie przed sektorem dystrybucji wyrobów hutniczych rysują się niezłe perspektywy. Stal ma przyszłość, jest materiałem potrzebnym zarówno do budowy, jak i remontów i modernizacji. Budownictwo, AGD, przemysł motoryzacyjny i maszynowy to ważne sektory, w których występuje znaczne zapotrzebowanie na wyroby stalowe.

Co sądzi pan o krajowym modelu dystrybucji?

- W Polsce mamy rozdrobniony, poziomy system dystrybucji. Nawet małe firmy zaopatrują się bezpośrednio u producentów. Ten system będzie się z czasem zmieniał. Mniejsze firmy przejmą rolę pośredniczącą w handlu wyrobami stalowymi. Na pewno rozwinie się przetwórstwo. By zwiększyć swą konkurencyjność firmy będą poszerzać zakres usług, inwestować w centra serwisowe i zakłady produkcyjne. Na rynku dystrybucji stali pozostaną tylko najlepsi.

Z jakimi problemami musi się zmierzyć sektor stalowy?

- Niemałym wyzwaniem dla hutnictwa - w tym również dla segmentu dystrybucji - jest nadążanie za potrzebami rynku. To wymaga śledzenia potrzeb odbiorców, dostarczania im konkretnego asortymentu.

Warto też zwrócić uwagę na relacje między sektorem stalowym i instytucjami finasowymi. Wiadomo, że banki były i nadal są ostrożne w kwestii finansowania hutnictwa. W moim przekonaniu obecna współpraca będzie coraz bardziej wymagająca. Firmy stalowe, by przekonać banki do swych planów, będą musiały udowodnić, że realizowane przez nie przedsięwzięcia przyniosą wymierne efekty finansowe.

Rozmawiała: Renata Dudała