Czy Pana zdaniem firmy stalowe mogą zarobić na handlu uprawnieniami do emisji CO2?

- Jeszcze nie tak dawno podkreślano, że branża stalowa ma zbyt mało uprawnień do emisji CO2. Ale przyszedł kryzys i okazało się, że produkcja stali znacząco spadła. I problem brakujących emisji niejako sam się rozwiązał. Być może niektóre zarobią na systemie handlu emisjami. Oczywiście pod warunkiem, że ktoś te nadwyżki emisji kupi. Nie sądzę jednak, by kupno emisji odbywało się na masową skalę, bo przecież w wielu branżach nie jest lekko. A zatem niewielu graczy rynkowych zdecyduje się na takie transakcje.

W mojej ocenie to, czy się zarobi na handlu emisjami jest dyskusyjne, zważywszy na fakt, że ceny za emisje nie są zbyt wysokie. Zgadzam się z tym, że na przykład ArcelorMittal może zarobić na unijnym systemie handlu emisjami (nawet miliard euro do 2020 roku), ale musimy pamiętać o tym, że jest to duży koncern. W przypadku małych firm transakcje dotyczące handlu emisjami raczej nie wpłyną znacząco na wartości bilansowe i poprawę wyników finansowych.

Zdaniem ekspertów kryzys mija. Z danych Światowego Stowarzyszenia Stali wynika, że światowy rynek stali powiększy się w 2010 roku o 9 ,2 proc. dzięki rosnącemu popytowi w USA, Japonii i Europie. Także w Polsce przewidywana jest poprawa.

- Na rynku pojawiają się pierwsze sygnały ożywienia. Rynek się stabilizuje, producenci zapowiadają podwyżki. Ruszają wyłączane na czas dekoniunktury linie technologiczne. Wznawiane są zawieszone inwestycje i planowane nowe. Kryzys mija, a to oznacza, że wkrótce problem brakujących emisji powróci. Jeśli produkcja stali wzrośnie, może się okazać, że wkrótce zabraknie emisji.