Już za mniej niż 2,5 roku, bo od 2013 roku branże przemysłowe objęte Europejskim Systemem Handlu Emisjami, czyli między innymi hutnictwo stali, przemysł cementowy, papierniczy, chemiczny, ale też szklarski, czy rafineryjny, będą musiały zacząć kupować duże ilości uprawnień do emisji CO2, które na razie dostają za darmo.

- Zrobiliśmy symulację kosztów zakupów uprawnień do emisji CO2 przez przemysł od 2013 do 2027 roku, bo derogacje dotyczące instalacji nie będących instalacjami energetycznymi obejmują daty od pierwszego stycznia 2013 do 31 grudnia 2027 roku. W 2013 roku około 20 proc. uprawnień będzie bezwzględnie do kupienia, a w 2027 nie będzie już w ogóle uprawnień darmowych i wszystkie trzeba będzie kupić - wyjaśnia Henryk Kaliś, przewodniczący Forum Odbiorców Energii Elektrycznej i Gazu( FOEEiG) .

Z symulacji FOEEiG wynika, że w efekcie tych zmian w latach 2013-2027 polskie firmy spoza elektroenergetyki objęte Europejskim System Handlu Emisjami mogą być zmuszone wydać na uprawnienia do emisji CO2 aż około 77 mld zł, poczynając od 1,84 mld zł w 2013 roku, a kończąc na 8,5 mld zł w 2027 roku. Na tym jednak nie koniec wzrostu kosztów funkcjonowania firm z powodu CO2, bo pośrednio, w cenach prądu, będą one też ponosić koszty zakupu uprawnień do emisji CO2 przez elektroenergetykę. Elektrownie już od 2013 roku będą musiały kupować coraz więcej uprawnień do emisji CO2 poczynając od 30 proc. w 2013 roku, a kończąc na 100 proc. w 2020 roku. Te koszty pośrednie emisji CO2 dla przemysłu FOEEiG oszacowało na 44-55 mld zł w latach 2013-2027. Analizy zostały wykonane przy założeniu ceny uprawnienia do emisji 1 tony CO2 na poziomie 39 euro.

Łączne wyniki symulacji FOEEiG oznaczają, że w latach 2013-2027 polski przemysł objęty Europejskim Systemem Handlu Emisjami wskutek zmian zasad handlu uprawnieniami do emisji CO2 może zostać obciążony bezpośrednimi i pośrednimi kosztami uprawnień do emisji CO2 przekraczającymi znacznie 100 mld zł - 77 mld zł kosztów bezpośrednich zakupu uprawnień do emisji CO2 plus 44-55 mld zł kosztów pośrednich powstałych wskutek zakupu uprawnień do emisji CO2 przez energetykę przełożonych w ceny prądu.

- To jest gigantyczny system podatkowy i szczerze mówiąc jesteśmy tym przerażeni , bo sumy o jakich mówimy to jest rząd 100 mld zł i jeśli te pieniądze wypłyną z przemysłu i w jakiś sposób do niego nie wrócą chociażby w formie finansowania inwestycji pro oszczędnościowych, czy inwestycji w budowę nowych źródeł to ten przemysł nie ma po prostu szans. To tak jakby ktoś już go w tej chwili przekreślił - powiedział przewodniczący Henryk Kaliś.