Jak szacuje World Steel Association (Światowa Organizacja Stali) światowa produkcja stali surowej wyniosła w 2009 roku 1,22 mld ton.

- Było to o 8 proc. mniej niż w 2008 roku. Produkcja spadła, ale nie wszędzie. Spadki odnotowano w Unii Europejskiej, USA, Północnej i Południowej Ameryce, południowej Afryce oraz krajach WNP. Spośród 27 krajów Unii Europejskiej, większość producentów stali odnotowało znaczący spadek - rzędu 29,7 proc. rok do roku.
Produkcja stali wzrosła natomiast w Azji, w szczególności w Chinach, Indiach i na Środkowym Wschodzie.

Chiny wyprodukowały w 2009 roku 567,8 mln ton stali surowej, co oznacza wzrost o 13,5 proc. rok do roku. Udział Chin w światowej produkcji w ubiegłym roku wyniósł 47 proc., tj. o 9 proc. więcej niż w 2008 roku.

Oczywiście można się zastanawiać, jak długo trwać będzie koniunktura w Chinach i czy rynek chiński kiedyś w końcu się nie przegrzeje. Z drugiej strony nic na to nie wskazuje, zważywszy, że utrzymuje się stały wzrost PKB rzędu 8-11 procent.

Sądzę, że europejski rynek najgorsze ma już za sobą i w niedługim czasie powinien nastąpić wzrost.

Z prognoz MEPS wynika, że na globalnym rynku nastąpił w styczniu tego roku wzrost cen o 3 procent. To świadczy o wzoście zapotrzebowania na stal.

Czy Pana zdaniem to trwała tendencja, czy uzupełnianie zapasów?

- Z jednej strony popyt na stal rośnie, bo firmom skończyły się zapasy. Z drugiej strony część firm jest zainteresowanych większym niż dotąd zakupem taniej stali. Jeśli wiosną ruszą inwestycje, tym samym wzrośnie popyt. A zapowiadane inwestycje infrastrukturalne na pewno ruszą i od tego nie ma odwrotu.