- Sytuacja w branży zależeć będzie przede wszystkim od koniunktury gospodarczej na świecie - twierdzi prof. Jan Pilarczyk, dyrektor Instytutu Spawalnictwa.

Ilość i jakość

W naszym ubiegłorocznym raporcie o stanie polskiego spawalnictwa, bez trudu można było dostrzec irytację wywołaną praktykami azjatyckiej konkurencji.

Wskazywano na niższą z reguły jakość pochodzących stamtąd wyrobów, co, choćby Chińczykom, pozwalało dyktować ceny na poziomie nieosiągalnym dla europejskich firm.

Dziś Linde Gaz Polska twierdzi, że jej klienci rzadko narzekają na konkurencję Kraju Środka. Nie stanowi ona dla nich wielkiego problemu.

Mimo wszystko problem cen istnieje, o czym przekonują w gliwickim Instytucie Spawalnictwa. Tyle że zwracają tam uwagę i na to, że często importujemy urządzenia i wyroby, które w Chinach produkują oddziały renomowanych, światowych firm spawalniczych.

Dyrektor Pawłowski z Lincoln Electric mówi krótko: - Notujemy zwiększony import produktów spawalniczych z Chin.

Kemppi ekspansywność azjatyckich gospodarek postrzega wręcz jako szansę rozwoju. Dokładniej chodzi tu o rynek indyjski, gdzie po wielu latach obecności koncern od niedawna działa jako lokalny producent. Chińczycy nie są dla Kemppi konkurencją, bo funkcjonują poza obszarem biznesowej aktywności spółki. Co nie oznacza, że nie mają w tej sprawie nic do powiedzenia.

- Należałoby zapytać Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co zrobił dla rynku choćby w zakresie egzekwowania dyrektyw obowiązujących w Unii Europejskiej - sugeruje Jacek Rutkowski.

Pod koniec 2011 roku polski sektor spawalniczy tworzy około 7 tys. firm stosujących ponad 100 różnych metod spawania oraz 2,5 tys. producentów i dystrybutorów materiałów i urządzeń spawalniczych. W pracę na rzecz branży zaangażowanych jest od 130 do 180 tys. osób. Kooperują z nią uczelnie, instytuty i jednostki naukowe. Personel spawalniczy szkoli 400 ośrodków. Mamy w Polsce sprawnych menedżerów i inżynierów, których kwalifikacje potwierdzone zostały międzynarodowymi certyfikatami wydawanymi przez Instytut Spawalnictwa. To ostatnie, ale być może najważniejsze kreski tworzące autoportret branży. Jej szansą w roku 2012 i w następnych latach będzie optymalne wykorzystanie tego potencjału.