Chociaż huty emitują tylko 4 proc. CO2, mogą stracić nawet 29 proc. swoich uprawnień do emisji CO2, jeśli rząd przychyli się do propozycji energetyki i dołoży tej branży uprawnień kosztem innych sektorów. Huty nie kryją oburzenia.

- I słusznie. Wygląda na to, że argumentacja innych sektorów, takich jak hutnictwo, przemysł szklarski czy cementowy nie znajduje uznania wśród rządu. Okazuje się, że lobby energetyczne jest bardzo silne.

Problem dotyczy uprawnień do emisji wartych 100 mln złotych. Wiadomo, że energetyce potrzebne są inwestycje prowadzące do redukcji emisji CO2, tylko dlaczego za energetykę płacić mają inni?

Hutnictwo w ciągu ostatnich lat przeprowadziło gruntowną restrukturyzację i modernizację, co przyczyniło się do radykalnej obniżki emisji dwutlenku węgla. W nagrodę branża ma być pozbawiona uprawnień.

Jakie konsekwencje dla hutnictwa może mieć obcięcie limitów CO2?

- Z całą pewnością producenci stali nie będą dokładać do biznesu. Może się zatem okazać, że podejmą decyzję o przeniesieniu produkcji tam, gdzie nie ma tak restrykcyjnych wymogów względem CO2. W przypadku globalnych koncernów wygaszenie produkcji w jednym kraju i uruchomienie jej w innym miejscu nie będzie stanowić żadnego problemu.

Oczywiście, poza lokalnym rynkiem, z którego zniknie ta produkcja i który tym samym straci na konkurencyjności.

Moim zdaniem jest o co walczyć, gdyż według prognoz Hutniczej Izby Przemysłowo-Handlowej rynek stali będzie rósł. W tym roku zużycie stali wyniesie około 11 mln ton. W przyszłym roku może wynieść około 12 mln ton. Huty będą zatem potrzebowały uprawnień do emisji CO2.

Czy hutnictwo może liczyć na zmianę niekorzystnej dla sektora decyzji?

- Na pewno warto walczyć o zmianę decyzji, choć doświadczenie mówi, że będzie trudno. Widać lobby energetyczne ma większą siłę przekonywania.

Rozmawiała: Renata Dudała