Co Pan sądzi o decyzji ArcelorMittal Poland dotyczącej wygaszenia pieca w Dąbrowie Górniczej?

- Koncern ArcelorMittal w sposób wyprzedzający reaguje na zjawiska kryzysowe. I z reguły się nie myli. Przypomnijmy sobie sytuację sprzed trzech lat, kiedy ArcelorMittal wyłączył dwa wielkie piece w dąbrowskim i krakowskim oddziale spółki. Wtedy mówiono, że być może zarząd koncernu pospieszył się z taką decyzją. Wkrótce okazało się, że mamy kryzys, spada produkcja i niemal wszyscy producenci zaczęli ograniczać moce wytwórcze.

Obecnie mamy nieco odmienną sytuację. Kryzys w niektórych krajach Unii Europejskiej - przykładowo w Grecji, Włoszech czy Hiszpanii - nie dotarł do Polski. Prognozy dotyczące rozwoju krajowego rynku stali są raczej korzystne. Jednak patrząc na zachowania Mittala należy być ostrożnym. Nie bez powodu koncern ograniczył produkcję w swoim zakładzie we Francji. Decyzja o wygaszeniu pieca w Dąbrowie też nie była przypadkowa. To proces, który pociąga za sobą ogromne koszty. Skoro koncern zdecydował się na wyłączenie części produkcji miał ku temu swoje powody.

Czy inni producenci stali działający na krajowym rynku postąpią podobnie jak ArcelorMittal i zaczną ograniczać moce produkcyjne?

- Nie ma powodów do obaw. Nie sądzę, by inni producenci poszli w ślady Mittala. Ograniczenie produkcji przez koncern skupiający około 70 procent mocy wytwórczych na krajowym rynku stali nie ma większego wpływu na sytuację pozostałych producentów stali. Działające na polskim rynku koncerny hutnicze takie jak na przykład Celsa czy CMC nie konkurują z ArcelorMittal. Są raczej komplementarne. Nawet jeśli doszłoby do wyłączenia części produkcji w którymś z wyżej wymienionych zakładów, nie zmieni to sytuacji na rynku stali.

Związki zawodowe obawiają się fali zwolnień, będących następstwem ograniczenia produkcji. Mówią o liczbie 3. tys. pracowników przewidzianych do zwolnienia.

- Rozumiem obawy związkowców, choć nie sadzę, by doszło do redukcji zatrudnienia na tak dużą skalę. Jestem przekonany, że ArcelorMittal Poland podejmując decyzję o wygaszeniu pieca przewidział jej skutki społeczne. Moim zdaniem jeśli dojdzie do reorganizacji zatrudnienia, będzie ona przebiegać z poszanowaniem praw pracowniczych. Wcześniej w koncernie dochodziło do redukcji zatrudnienia. Pracownicy mogli skorzystać z możliwości przejścia na renty i wcześniejsze emerytury. Tym, którzy zdecydowali się odejść z huty koncern oferował wysokie odprawy. Nie sądzę, by w sytuacji ewentualnych zwolnień pracownicy zostali bez środków do życia. W moim przekonaniu nie ma zatem powodów do niepokoju.

Renata Dudała