Trybunał uznał za niekonstytucyjny przepis ustawy z grudnia 2008 r. "o postępowaniu kompensacyjnym w podmiotach o szczególnym znaczeniu dla polskiego przemysłu stoczniowego", który wyłączył z prawa do dobrowolnego odejścia z pracy mężczyzn, którzy osiągnęli 65. rok życia i kobiet po 60. roku oraz posiadali prawomocne orzeczenie o nabyciu uprawnień do emerytury.

Zgodnie z ustawą kobiety i mężczyźni, którzy nabyli uprawnienia emerytalne, ale nie osiągnęli wieku emerytalnego, mieli prawo do skorzystania z programu dobrowolnych odejść - mogli przestać pracować w stoczni w zamian za jednorazowe odszkodowanie. Pracownicy, którzy osiągnęli wiek emerytalny, zostali w ustawie pozbawieni takiego prawa.

Trybunał zajął się sprawą w związku z pytaniem prawnym szczecińskiego sądu. Sąd rozpatrywał sprawę dwóch stoczniowców, którzy znaleźli się w takiej sytuacji. Zarządca Kompensacji Stoczni Szczecińskiej odmówił im - zgodnie z ustawą - odszkodowania za utracone miejsce pracy, ponieważ mieli uprawnienia emerytalne i przekroczyli 65. rok życia.

Według sądu pytającego Trybunał, takie zróżnicowanie w ustawie grup pracowniczych budzi wątpliwości co do zgodności z konstytucyjnymi zasadami równości i sprawiedliwości społecznej oraz z zasadą równego traktowania. Sąd uważał, że jest to przejaw nierównego traktowania przez władzę ustawodawczą takich samych osób w identycznych okolicznościach, a jednocześnie dyskryminacja pracowników ze względu na wiek.

Sędzia TK Marek Zubik podkreślał w uzasadnieniu, że takie rozróżnienie w ustawie, że z programu mogą skorzystać tylko osoby młodsze, nie znajduje żadnego uzasadnienia. Taki zapis narusza konstytucyjną zasadę równości - mówił sprawozdawca.

Trybunał uznał, że jednorazowe odszkodowanie pieniężne zapisane w ustawie to szczególnego rodzaju odprawa pieniężna, a nie świadczenie dotyczące zabezpieczenia społecznego.

Uzależnienie w ustawie wysokości odszkodowania od ogólnego okresu zatrudnienia w stoczni wskazuje, że stanowi ono również "premię za lojalność". Celem odszkodowania jest nie tylko zapewnienie środków na utrzymanie po utracie zatrudnienia, ale także gratyfikacja za długoletnią pracę na rzecz przemysłu stoczniowego - podkreślał sędzia Zubik.