Zdaniem ekspertów prognozy dla rudy żelaza są nadal pozytywne, ceny tego surowca pozostaną wysokie co najmniej do 2015 roku.

-To fakt, choć z drugiej strony trzeba mieć na względzie aktualną sytuację rynkową. I chociaż nie grozi nam kolejny kryzys, na pewno należy podkreślić fakt spowolnienia gospodarki. Pojawia się zatem zagrożenie spadku konsumpcji stali. To oznacza, że dostawcy rud będą musieli zweryfikować swe plany, zwłaszcza w kwestii dalszych podwyżek cen surowców. Jeśli bowiem niepewna sytuacja rynkowa utrzyma się przez dłuższy czas należy się spodziewać spadku cen surowców. Zwłaszcza, że w najbliższym czasie nie ma co liczyć na znaczący wzrost konsumpcji na rynku stali.

To spowolnienie jest już odczuwalne na globalnym rynku. Koncern ArcelorMittal zdecydował się na ograniczenie mocy produkcyjnych podejmując decyzję o wygaszeniu pieca w spółce ArcelorMittal Poland. Koncern nie bez powodu zatem przyjął strategię zaciskania pasa.

Producentom surowców trudno będzie zrezygnować z podwyżek cen, co mogą w tej sytuacji zrobić producenci stali?

- Duże stalowe koncerny mają możliwości rozwiązania tego problemu. Mogą się "wyposażyć" we własne źródła surowców. Taką strategię przyjął na przykład koncern ArcelorMittal, dysponujący rozległymi złożami surowców m.in. w Krzywym Rogu i Brazylii.

Z drugiej strony na świecie nie ma zbyt wielu "wolnych" źródeł surowców, w tym rudy żelaza. Producenci stali mogą się zatem starać wejść w spółki kapitałowe z producentami surowców na terenie Brazylii czy Australii.

Niezaprzeczalnym atutem wielkich stalowych koncernów jest skala zakupów i związana z tym siła negocjacji z producentami surowców. Przy czym wiadomo, że nie da się schodzić z cenami do poziomu zadawalającego obie strony.

Producenci surowców będą forsować podwyżki cen, z kolei producenci stali będą chcieli ich uniknąć argumentując swe stanowisko trudną sytuacją rynkową. Niemniej jednak na negocjacje mogą pozwolić sobie tylko największe koncerny. Reszta uczestników rynku będzie musiała kupować zarówno surowce jak i stal po cenach ustalonych przez największych graczy.

Na marginesie warto zauważyć jedną prawidłowość. Najwięksi dostawcy surowców - tacy jak Rio Tinto, BHP Billiton czy Vale jednostronnie decydują o cenach. Nie są ze sobą powiązane, jednak wprowadzają podwyżki cen surowców niemal jednocześnie.

Rozmawiała: Renata Dudała

Czytaj też: Szulc, IMŻ: wygaszenie pieca? Mittal zwykle się nie myli