Zarząd i związki zawodowe w ArcelorMittal Poland szykują się do rozmów na temat podwyżek wynagrodzeń. Czy Pana zdaniem to dobry czas na podwyżki, biorąc pod uwagę ograniczanie produkcji w spółce i wygaszenie pieca w dąbrowskim oddziale?

- Rozmowy na temat wzrostu płac są przewidziane w Układzie Zbiorowym Pracy i z reguły przypadają na czwarty kwartał. Z punktu widzenia pracownika każdy czas jest dobry na rozmowy o podwyżkach płac.

Tym bardziej, że w ostatnim czasie znacząco wzrosły koszty utrzymania. Jeśli średnia płaca wynosi 3,5 tys. zł - a wiadomo, że nie każdy tyle zarabia - trudno się dziwić, że pracownicy oczekują na wzrost wynagrodzeń. Zwłaszcza, że realna wartość wynagrodzeń spada jeśli uwzględnimy tegoroczną inflację.

Podwyżki to nieunikniony element gry, występujący w każdej gospodarce. Pracownicy zawsze znajdą argument, że podwyżki im się należą, natomiast pracodawcy zawsze będą przekonywać, że to niewłaściwy moment.

Teraz mamy kryzys...

- No tak, ale nie można wszystkiego tłumaczyć kryzysem. W Niemczech też nastąpiło spowolnienie gospodarki, a mimo to tamtejsi hutnicy będą rozmawiać o podwyżkach wynagrodzeń, które przecież są dużo wyższe niż w polskich hutach. I nie sądzę, by w ciągu kilku dekad coś się zmieniło w tym zakresie. Pomimo, że polskie huty sprzedają stal po tych samych cenach, jak zagraniczni producenci.

Jak zatem rozwiązać problem płacowy?

-To kwestia negocjacji. Wiadomo, że gdyby doszło do strajku, trudniej byłoby rozmawiać. Liczę jednak na rozsądek obu stron.

Rozmawiała: Renata Dudała