Postępowaniem w spornej sprawie są takie surowce, jak: boksyt, koks, fluoryt, magnez, mangan, węglik krzemu, pochodne krzemu, fosfor i cynk. Ale w istocie, Chiny narzucają ograniczenia wywozowe na wiele więcej surowców, z których część ma decydujące znaczenie dla przemysłu UE. Najbardziej widocznym tego przykładem są ostatnio metale ziem rzadkich, których eksport Chiny limitują.

Obecnie Chiny nakładają cła wywozowe na 363 pozycje ujęte w taryfie celnej, pomimo że w protokole przystąpienia do WTO zatwierdziły powstrzymanie się od takich ceł wobec 84 pozycji taryfowych. Poza cłem, Chiny nakładają kontyngent wywozowy i stosują system licencjonowania wywozu wielu produktów.

Pierwsze sprawozdanie tzw. panelu WTO w tej sprawie zostało wydane 5 lipca 2011 r., a dziś Organ Apelacyjny WTO wydał ostateczne orzeczenie, potwierdzając większość roszczeń EU. WTO zobowiązuje Chiny do dostosowania się w kwestionowanych przypadkach do uzgodnień i oczekuje usunięcia ograniczeń wywozowych nie tylko wobec surowców objętych wnioskiem, ale także wobec surowców ziem rzadkich.

UE importuje rocznie z Chin surowce wartości 1 mld euro. Ich znaczenie gospodarcze jest jednak dużo większe, niż wskazuje ta wartość, podkreśla Komisja Europejska. Np. wykorzystujący szereg takich surowców unijny przemysł stalowy ma możność uzyskać rocznie obroty 150 mld euro i zatrudniać 410 tys. osób, co oznacza 1,25 proc. całego rynku pracy w UE.

W przypadku 9 produktów, podlegających postępowaniu WTO, importowane surowce mają ponad 60 proc. udział w ich zużyciu przez UE, w tym ponad 90 proc. – boksyt, mangan i magnez. Spośród tych dziewięciu surowców, w pięciu z nich Chiny są wiodącym producentem, mającym ponad 50 proc. udział w dostawach światowych (ale np. ponad 80 proc. podaży fosforu, magnezu i manganu).

Ograniczenia w handlu tymi surowcami ma podwójne znaczenie, stwierdza KE. Po pierwsze, prowadzą one znacznego różnicowania cen produktów finalnych w Chinach i w UE. W szeregu przypadkach, sięgają one wyższe nawet o 50 proc., na niekorzyść producentów unijnych. Po drugie, ograniczenia takie mają także wpływ na dostępność surowców poza Chinami.